Manlalakbay
Mahal,alam mo kahit nakakulong ka sa inyo,
Nakararating ka sa iba’t-ibang lugar
dahil andalas kita makuwento.
Nakalulungkot lang isipin na mas malayo pa ang distansya na narating ng pangalan mo kesa sa pinagsamahan natin.
Masakit lang rin dahil ‘di na kita matanaw.
Heto na, nakahiga na rin ako!
Sa wakas!, masaya ko ng nailalapat
sa malambot na kama ang katawan ko
Napawi na rin ang mga sakit ng libingan na nakagapos sa akin
Malaya na ko!
Asul ang langit, tahimik ang paligid
Maraming tao sa labas.
Pero bakit sila naka-itim at puti?
The night was cold
Its breeze was daddling over my body
It bites my bone and make it frost
I was frozen for a while
I moved and grab my coat
To gently ease the chill
I looked up to see the star
I smiled,the wind howls
I wore my jacket to get warm
The heat and cold was battling inside of me
I was totally numb
I smiled and looked again in the sky
The milky path was full of stars,a glitter in the dark
I see a smile,I ought it might be you
I was captivated it is you, a glorifying person in my night
Gusto natin ang saya, gusto nating lahat
Ngunit,umaalis ito at nang-iiwan.
Pero bumabalik.
Ganoon din sa tunay na buhay.
Kung sino man ang gusto natin,
Lilisan din yan at mang-iiwan.
Pero ang kakaiba lang,
Pagdating sa tunay na buhay, di ‘yan bumabalik
Dahil kapag umalis, wala ng balikan.
Takipsilim?
Lagi ko ‘tong pinapanood.
Sa buong araw,ito lang ang inaabangan ko.
Matagal ang paghihintay pero sulit naman.
Kaso,nakalulungkot lang
Antagal hinintay pero ambilis maglaho
Naka-gagago ‘no?antagal hinintay pero ambilis mawala.
Iyan, ang Takipsilim.
At Ikaw yan mahal.
Antolohiya ni Banok 